ویژه ها

آووکادو

آووکادو و یا گلابی تمساح نام درخت و میوهٔ آن درخت است. این درخت در مناطق گرم و استوایی می روید و میوه ای سبز رنگ با هسته ای درشت دارد. این گیاه بومی آمریکای مرکزی و مکزیک است.
خصوصیات گیاهشناسی:
آووکادو درختی است که میوهٔ آن در گونهٔ گیاهان گلدار طبقه بندی می شود. و تا ۲۰ متر رشد می کند و رشد خیلی سریعی دارد. این گیاه همیشه برگهای سبز دارد که طول آنها به ۱۲ تا ۱۵ سانتیمتر می رسد. گلهای آن نامشخص (ناپیدا) و به رنگ زرد مایل به سبز و به عرض ۵ تا ۱۰ میلیمتر است. میوهٔ گلابی شکل آن از نظر گیاهشناسی یک سته یا شفت است که ۷ تا ۱۰ سانتیمتر طول دارد. در حدود 400 نوع مختلف آووکادو وجود دارد که بعضی از آنها دارای پوست صاف و سبز رنگ بوده ولی پوست برخی از آنها سیاه و خشن است. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مایاها و اینکاها از این میوه استفاده می کرده‌اند.
شرایط محیط رشد:
خاک این گیاه باید همواره مقداری مرطوب باشد ولی خیس نباشد. یعنی زمانی که سطح خاک نسبتاً خشک شده بود می توان نسبت به آبیاری آن اقدام کرد. آبیاری بیش از حد سبب زرد شدن برگ ها و در نهایت سبب مرگ گیاه خواهد شد.
کمبود نور سبب مب شود که گیاه به سمت منبع نور خم شده و برگ های زیرین آن ریزش کند. علاوه بر آن نور شدید نیز به این گیاه آسیب می رساند زیرا پوست تنه این درخت نازک است. در موطن این گیاه نیز، درختان آووکادو در سایه نسبی سایر درختان بزرگتر رشد می کنند. به همین دلیل مکان کشت آن باید به گونه ای باشد که پرنور و روشن بوده ولی نور مستقیم آفتاب در ساعات اولیه روز که شدت و گرمای کمتری دارد به گیاه بتابد.
این گیاهان در مناطقی بدون یخبندان و یا بدون وزش بادهای شدید رشد می کنند. وزش بادهای شدید سبب ریزش گل ها و در نهایت کاهش میوه دهی می شود. اکثر گونه های این گیاه دمای تا -1 درجه سانتیگراد را می توانند تحمل کنند. درخت آووکادو حداقل به وجود 150 روز با دمایی بیش از 30 درجه نیاز دارد تا بتواند بهترین رشد و میوه دهی را داشته باشد. این گیاه دما را تا حدود 37 درجه نیز می تواند تحمل کند.
خاک آووکادو باید به خوبی زهکشی شده باشد و املاح در آن تجمع نداشته باشند. زیرا آووکادو از جمله گیاهان حساس به تجمع املاح و خاک های شور است. درختان جوان تا 1 تا 2 سال اول نیاز به کوددهی ندارند ولی بعد از آن می توان از کودهای کامل به نسبت های 10-10-10 هر سه ماه یکبار استفاده کرد.
خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:
جوشانده برگهای آووکادو قاعده آور است .آووکادو تقویت کننده معده است .نفخ و گاز معده را از بین می برد .برای درمان یرقان مفید است . جوشانده برگهای آن اسهال خونی را برطرف می کند .تقویت کننده بدن است .رشد بچه ها را جلو می اندازد زیرا دارای مواد معدنی بسیاری است .خون ساز است و آنهایی که مبتلا به کم خونی هستند باید از آووکادو استفاده کنند .بدن را قلیایی کرده و تمیز می کند. چون آووکادو شکر و مواد نشاسته ای کمی دارد برای آنهایی که بیماری قند دارند نیز مناسب است .برای دوره نقاهت به مریض آووکادو بدهید . ضعف عمومی را برطرف می کند .خستگی را برطرف می کند .ناراحتی روده و معده را معالجه می کند .بیخوابی را درمان می کند زیرا درای تریپتوفان است . اگر به کم خونی دچار هستید حتما با شام خود آووکادو بخورید .برای درست کردن سس سالاد از آووکادو استفاده کنید .
روغن آووکادو دارای ویتامین های مختلف مانند P ، C، K ، H ، E، D ، B، A می باشد . بنابراین ارزش غذایی زیادی دارد . ضد رماتیسم است و اگر مفاصل شما درد می کند آنرا با روغن آووکادو ماساژ دهید . برای جلوگیری از ریزش مو ، هرشب مقداری از روغن آووکادو را به سر بمالید و صبح بشوئید .شوره سر را از بین می برد .برای براق شده موها ، بعد از شستشوی سر چند قطره آووکادو را به موها بمالید .روغن آووکادو بهترین کرم برای پوست است زیرا به آسانی در پوست نفوذ می کند و به پوست شادابی می دهد . و بالاخره آووکادو بهترین ماسک برای برطرف کرده چین و چروک های صورت و جلوگیری از پیدایش آن است . برای این منظور آووکادو را پوست کنده و له کنید و بصورت ماسک بر روی صورت و گردن بگذارید و بعد از نیم ساعت بشوئید .
ترکیبات شیمیایی:
آووکادو چرب است و دارای اسیدهای آمینه مختلف مانند سیستین، تریپتوفان و تیروزین می باشد . در تحقیقات جدیدی که انجام شده وجود چند نوع آنتی بیوتیک در آووکادو ثابت شده است . دانه گیاه دارای مقدار کمی ( در حدود 2 درصد) روغن است . این روغن غلیظ و سفت و به رنگ زرد مایل به سبز بوده که دارای بو و طعمی مطبوع است . روغن دانه آووکادو دارای حدود 7 درصد روغن های اشباع شده مانند اسید پالمتیک و اسید استئاریک ، اسید آراشیدیک ، اسید میریستیک و در حدود 80 درصد روغن های اشباع نشده مانند اسید اولئیک و اسید لینولئیک می باشد .
آفات و بیماری ها:
از آفات این گیاه می توان به شپشک آردآلود، شپشک های سپردار، تریپس و لاروهای پیچاننده ی برگ اشاره کرد. از بیماری هایی که ممکن است به این درخت آسیب برساند می توان بیماری قارچی ورتیسیلیوم، شانکر و لکه برگی را نام برد.
تکثیر:
تکثیر آووکادوو به روش های کشت بذر، ریشه دار کردن قلمه و پیوند صورت می گیرد. برای کشت بذر بهتر است پس از برداشت میوه و قبل از خشک شدن هسته به کشت آن در خاک یا آب اقدام کرد. این هسته ها در آب نیز جوانه می زنند. گیاهان حاصل از کشت بذر پس از 6 تا 7 سال به باردهی می رسند که نسبت به روش های دیگر تکثیر این زمان طولانی تر است. در روش های دیگر، گیاهان حاصل زودتر به باردهی خواهند رسید. در تکثیر از طریق قلمه می توان برای افزایش ریشه زایی از هورمون های ریشه زایی نیز استفاده کرد. تکثیر آووکادو از طریق پیوند، اکثراً به منظور افزایش کیفیت و کمیت میوه های تولید شده مورد استفاده قرار می گیرد. گیاهان پیوندی نسبت به گیاهان تولید شده از طریق بذر (هسته)، میوه دهی بهتری دارند.

نوشتن نظر

نام شما:


نظر شما: توجه : HTML ترجمه نمی شود!

رتبه: بد           خوب

کد امنیتی را در کادر زیر وارد نمایید:



گفتگوی زنده
تلگرام ردبازار را دنبال کنید Redbaazar@ آدرس اینستاگرام: instagram.com/redbazar.ir