ویژه ها

ماش سیاه

خصوصیات گیاهشناسی:
 
"ماش سیاه" گیاهی با نام علمی Vigna mungo و از خانواده Fabaceae (نیام داران) می باشد. ماش سیاه بومی هندوستان است و در این نواحی از زمان های گذشته مورد کشت و کار قرار می گرفت. این گیاه به دلیل تولید بذرهای سیاه رنگ در داخل غلاف، به ماش سیاه یا عدس سیاه معروف است. 
این گیاه به صورت علفی و یکساله و دارای عادت رشد افراشته، نیمه افراشته یا رونده، با کرک های انبوه می باشد. سیستم ریشه ای این گیاه مانند سایر گیاهان خانواده لگومینوز، گرهک های نرمی در انتهای ریشه ها تولید می کنند. ارتفاع گیاه به 30 تا 100 سانتیمتر رسیده و دارای برگ های بزرگ و کرکدار می باشد. غلاف های بذر نیز حدود 4 تا 6 سانتیمتر طول دارند. 
 
خصوصیات گیاهشناسی:
 
"ماش سیاه" گیاهی با نام علمی Vigna mungo و از خانواده Fabaceae (نیام داران) می باشد. ماش سیاه بومی هندوستان است و در این نواحی از زمان های گذشته مورد کشت و کار قرار می گرفت. این گیاه به دلیل تولید بذرهای سیاه رنگ در داخل غلاف، به ماش سیاه یا عدس سیاه معروف است. 
این گیاه به صورت علفی و یکساله و دارای عادت رشد افراشته، نیمه افراشته یا رونده، با کرک های انبوه می باشد. سیستم ریشه ای این گیاه مانند سایر گیاهان خانواده لگومینوز، گرهک های نرمی در انتهای ریشه ها تولید می کنند. ارتفاع گیاه به 30 تا 100 سانتیمتر رسیده و دارای برگ های بزرگ و کرکدار می باشد. غلاف های بذر نیز حدود 4 تا 6 سانتیمتر طول دارند. 
 
شرایط محیط رشد:
 
ماش سیاه محصول نواحی و فصول گرم است اما در هندوستان هم در تابستان و هم در زمستان و در ارتفاعات تا بیش از 1800 متر بالاتر از سطح دریا نیز رشد می کند.
این گیاه بسیار به خشکی مقاوم است اما در مقابل نسبت به سرما و ابری بودن طولانی آسمان غیرمتحمل می باشد. 
ماش سیاه به طول معمول در نواحی با متوسط دمای 25 تا 35 درجه سانتیگراد و بارندگی سالانه 600 تا 1000 میلیمتر رشد می کند. در نواحی با بارندگی زیاد، ممکن است گیاه در فصل های خشک و روی زمین های رسوبی و مرطوب رشد کند. 
بطور کلی خاک های به خوبی آبیاری شده نظیر خاک کتان سیاه (black-cotton) با اسیدیته 6 تا 7 را ترجیح می دهد اما می تواند در خاک های سبکتر نیز رشد کند.
 
ارزش غذایی:
 
ماش سیاه دارای ارزش غذایی بالایی است به طوریکه هر 100 گرم از بذرهای آن حاوی 25 گرم پروتئین، 58.99 کربوهیدرات ها، 18.3 فیبرهای رژیمی، 1.64 گرم چربی، 983 میلیگرم پتاسیم، 138 میلیگرم کلسیم، 7.57 میلیگرم آهن، 1.447 میلیگرم نیاسین، 0.273 میلیگرم تیامین، 0.254 میلیگرم ریبوفلاوین، 0.281 میلیگرم ویتامین ب6، 216 میکروگرم ویتامین ب9، 267 میلیگرم منیزیم، 379 میلیگرم فسفر، 38 میلیگرم سدیم و 3.35 میلیگرم روی است.
ماش سیاه نیز مانند بسیاری از حبوبات، حاوی آمینو اسیدهای ضروری بسیاری است که نقش مهمی را در رژیم غذایی بشر به ویژه در نپال و هندوستان (نواحی بومی گیاه) بازی می کند.
این گیاه همچنین در کاهش سطح کلسترل خون می تواند بسیار مفید باشد. 
 
ارزش غذایی:
 
ماش سیاه دارای ارزش غذایی بالایی است به طوریکه هر 100 گرم از بذرهای آن حاوی 25 گرم پروتئین، 58.99 کربوهیدرات ها، 18.3 فیبرهای رژیمی، 1.64 گرم چربی، 983 میلیگرم پتاسیم، 138 میلیگرم کلسیم، 7.57 میلیگرم آهن، 1.447 میلیگرم نیاسین، 0.273 میلیگرم تیامین، 0.254 میلیگرم ریبوفلاوین، 0.281 میلیگرم ویتامین ب6، 216 میکروگرم ویتامین ب9، 267 میلیگرم منیزیم، 379 میلیگرم فسفر، 38 میلیگرم سدیم و 3.35 میلیگرم روی است.
ماش سیاه نیز مانند بسیاری از حبوبات، حاوی آمینو اسیدهای ضروری بسیاری است که نقش مهمی را در رژیم غذایی بشر به ویژه در نپال و هندوستان (نواحی بومی گیاه) بازی می کند.
این گیاه همچنین در کاهش سطح کلسترل خون می تواند بسیار مفید باشد. 
 
ارزش غذایی:
 
ماش سیاه دارای ارزش غذایی بالایی است به طوریکه هر 100 گرم از بذرهای آن حاوی 25 گرم پروتئین، 58.99 کربوهیدرات ها، 18.3 فیبرهای رژیمی، 1.64 گرم چربی، 983 میلیگرم پتاسیم، 138 میلیگرم کلسیم، 7.57 میلیگرم آهن، 1.447 میلیگرم نیاسین، 0.273 میلیگرم تیامین، 0.254 میلیگرم ریبوفلاوین، 0.281 میلیگرم ویتامین ب6، 216 میکروگرم ویتامین ب9، 267 میلیگرم منیزیم، 379 میلیگرم فسفر، 38 میلیگرم سدیم و 3.35 میلیگرم روی است.
ماش سیاه نیز مانند بسیاری از حبوبات، حاوی آمینو اسیدهای ضروری بسیاری است که نقش مهمی را در رژیم غذایی بشر به ویژه در نپال و هندوستان (نواحی بومی گیاه) بازی می کند.
این گیاه همچنین در کاهش سطح کلسترل خون می تواند بسیار مفید باشد. 
 
تکثیر:
 
ماش سیاه از طریق کشت بذر تکثیر می شود. وزن هزاردانه بذرهای این گیاه حدود 15 تا 60 گرم می باشد. بذرها را باید در عمق یک تا یک و نیم سانتیمتری خاک کشت نمود. مقدار بذر مورد نیاز برای هر هکتار نیز حدود 10 تا 30 کیلوگرم می باشد. بذرها را باید در ردیف هایی به فاصله 25 تا 40 سانتیمتر و فاصله روی ردیف 10 تا 20 سانتیمتر کشت نمود. پس از کشت نیز حدود یک تا دو بار وجین علف های هرز صورت می گیرد. 
در فصول مرطوب در هندوستان، این گیاه را به صورت محصول فرعی یا در کشت مخلوط با چغندر قند، کتان، بادام زمینی، سورگم یا لوبیای سودانی کشت می کنند. در فصول خشک نیز به صورت محصول اصلی یا تک محصوله در زمین های آیش برنج مورد کشت و کار قرار می گیرد. 
میزان تولید بذرهای خشک حدود 350 تا 800 کیلوگرم در هکتار است که ممکن است به 1500 تا 2500 کیلوگرم در هکتار نیز برسد. 

نوشتن نظر

نام شما:


نظر شما: توجه : HTML ترجمه نمی شود!

رتبه: بد           خوب

کد امنیتی را در کادر زیر وارد نمایید:



گفتگوی زنده
تلگرام ردبازار را دنبال کنید Redbaazar@ آدرس اینستاگرام: instagram.com/redbazar.ir