ویژه ها

گردو

در قرن چهارم قبل از میلاد مسیح، اسکندر کبیر گردوی ایرانی را از ایران به مقدونیه و یونان برد. این گردو بعدها توسط رومیان در جنوب اروپا و شمال آفریقا گسترش یافت. در قرن 17 این گونه گردو توسط استعمارگران انگلیسی به شرق اروپا و همچنین آمریکا معرفی شد. مهمترین مناطق رشد گردوی ایرانی در اروپا فرانسه، یونان، بلغارستان، رومانی و یوگوسلاوی است. در آسیا چین بزرگترین کشت گردوی ایرانی را دارد. در آمریکای جنوبی شیلی و در آمریکای شمالی ایالت کالیفرنیا بیشترین میزان کشت گردو را در خود جای می دهند.
گیاهی چندساله و خزاندار به ارتفاع 25-35 متر که قطر تنه آن به دو متر می رسد. معمولا طول تنه کمتر از ارتفاع شاخساره و تاج درخت است. تنه درخت صاف بوده که در جوانی به رنگ قهوه ای- زیتونی است ولی در هنگام بلوغ رنگ تنه نقره ای- خاکستری و بافت آن خشن و دارای شکافهای گسترده ای می شود. برگها به صورت متناوب، بیضی شکل و با 5-9 برگچه هستند. گلهای نر دارای گل آذین شاتون یا دم گربه ای هستند و گلهای ماده به صورت انتهایی و در خوشه های دو تا 5 تایی قرار دارند. میوه ها در پاییز می رسند. میوه ها پوست نسبتا گوشتی دارند که در ابتدا سبز بوده و در هنگام رسیدن قهوه ای رنگ می شود. بذرها بزرگ و با پوسته نازکی بوده و قسمت خوراکی گردو هستند. J. regia واریته 'Buccaneer' واریته ای خودبارور بوده که در طی یک دوره طولانی گرده تولید می کند بنابراین، گرده افشان مناسبی برای سایر واریته هاست. این واریته در فصل بهار دیر سبز شده و بنابراین، معمولا از سرمای بهاره آسیب نمی بیند.
دانه یا مغز گردو غنی از اسید آسکوربیک است. علاوه بر این دانه ها دارای پالمیتیک، استئاریک، اوکئیک، لینولئیک و لینولنیک اسید است.
گردو به خاکهایی حاصلخیز و عمیق، نور کامل آفتاب و تابستان طولانی نیاز دارد. در آمریکا J. regia را بر روی گردوی سیاه(Juglans hindsii) پیوند می زنند تا در برابر بیماری ها مقاومتر شود.
دمای مورد نیاز گردو بین 7 تا 21 درجه است. pHمورد نیاز برای خاک 4.5 تا 8.2 است. گردو به خامهای ماسه ای – لومی، کمی اسیدی و با زهکش مناسب نیاز دارد. گردو در داماهی زیر 29- درجه از بین می رود. دمای بالای تابستان هم به مغزها آسیب می زند. دما نباید بالاتر از 43 درجه سانتی گراد شود. بارندگی در بهار و تابستان سبب افزایش شیوع بلایت می شود.
به علت داشتن ترکیبات فنلی بالا، گردو در شرایط درون شیشه ای خاصیت آنتی اکسیدانتی داشته و از تقسیم بی رویه سلولها و تشکیل تومور جلوگیری می کند. آزمایشات درون شیشه ای در آزمایشگاه نشان داده است که گردو می تواند از تجمع چربی در سرخرگها جلوگیری کرده واز اینرو در رژیم های غذایی افراد مبتلا به بیماری های قلبی عروقی می توان از آن استفاده کرد. علاوه بر این، در این آزمایشات مشخص گردید که گردو کاهش تراکم استخوانها را کم می کند و در نتیجه برای جلوگیری از پوکی استخوان مفید است. عصاره به دست آمده از گردو آنتی اکسیدانت بوده، مقدار قند خون را کاهش می دهد و تاثیر مثبتی بر متابولیسم چربی ها دارد. عصاره به دست آمده از گردو می تواند کارآمدی کبد را افزایش دهد. از گردو برای درمان نارسایی های کلیوی نیز استفاده می شود. مطالعات بر روی موشهای مبتلا به دیابت نشان می دهد که عصاره برگ گردو ضد دیابت است. در طب سنتی اتریش نیز برای درمان علائم دیابت از گردو استفاده می شود. پوست تنه و برگ خام گردو در شرایط درون شیشه ای فعالیت ضد Mycobacterium tuberculosis نشان می دهد. برگهای این گیاه دارای juglone است که به عنوان یک نوع علف کش طبیعی استفاده می شود. از اینرو در زیر این درخت در اثر ریختن برگها معمولا گیاهی رشد نمی کند. چوب گردو بسیار سخت و به رنگ قهوه ای زیبایی است و از اینرو در ساخت وسایل زیادی از جمله مبلمان، وسایل موسیقی و ... استفاده می شود. متیل پالمیتات که از پوسته سبز رنگ گردو بدست می آید حشره کش بسیار موثری است.
برگهای گردو برای درمان اسهال، التهابات دستگاه گوارش و کرمهای روده ای استفاده می شود. برخی افراد از پوسته سبز رنگ گردو برای درمان بیماری های پوستی مانند عفونتهای پوستی و تورم پلک استفاده می کنند. از این پوسته برای تهیه رنگهای طبیعی مو نیز استفاده می شود. برگ گردو برای تورمهای پوستی، تعریق بیش از حد دستها و پاها، اگزما، جوش، زخمها و عفونتها کاربرد دارد. برخی تحقیقات نشان می دهد که افرادی که گردوی بیشتری مصرف می کنند کمتر در معرض خطر بیماری های قلبی و عروقی قرار دارند. به نظر می رسد که مصرف گردو می تواند میزان کلسترول خون را کاهش دهد. در یک بررسی وقتی غذاهای چرب از رژیم غذایی حذف شد و 20% کالری دریافتی در روز از طریق گردو تامین شد، میزان کلسترول بد( LDL) کاهش یافت. کاهش کلسترول با مصرف گردو می تواند بین 4% تا 12% باشد که در این بین میزان کاهش LDL 8% تا 16% است.
از بیماری های مهم گردو می توان به آنتراکنوز، بلایت، پوسیدگی ریشه، شانکر، لکه برگی و shoot dieback( مرگ گیاه که از نوک برگها و ریشه آغاز می شود) اشاره کرد.
تکثیر گردو از طریق کاشت بذر است. بذرها به محض رسیدن باید در خزانه و با عمق زیاد کاشته شوند. بذرها در اواخر زمستان یا بهار جوانه می زنند. در اوایل تابستان گیاهچه ها را به محل اصلی منتقل می کنند. بذرها را می توان در طول زمستان در دمای فریزر نگهداری کرد و در اوایل بهار کاشت ولی در این حالت به سرمادهی مرطوب نیاز خواهد داشت.
گردو عوارض جانبی خاصی ندارد. در برخی افراد می تواند سبب حساسیت شود. با وجود اینکه گردو می تواند چربی های مضر را کاهش دهد ولی برخی شواهد نشان می دهد که مصرف زیاد از حد می تواند باعث افزایش وزن شود. تحقیقات بیشتری برای تعیین عوارض جانبی گردو به خصوص در غلظتهای بالا و همچنین اختلالات دارویی آن باید انجام شود.

نوشتن نظر

نام شما:


نظر شما: توجه : HTML ترجمه نمی شود!

رتبه: بد           خوب

کد امنیتی را در کادر زیر وارد نمایید:



گفتگوی زنده
تلگرام ردبازار را دنبال کنید Redbaazar@ آدرس اینستاگرام: instagram.com/redbazar.ir